DASHNITË E MËDHA nga Leonora Buçinca

Leonora Buçinca

DASHNITË E MËDHA

Bâna, cka s’ bâna 
per me mbajtë gjallë dashunin tonë;

Pushova në krahërorin e ni burri t’huej që
ty tē mos rândoj pesha e trupit tèm e vdekun

Shpika fjalorin sy-duar, sy-faqe qē 
që ty të mos mungojē zâni,gjuha ime

Ika, ika larg e mâ larg teje qē 
ti të mos marrësh n’thue nē kâmbēt e mia…

I kemi duart e gjata, tē thash e
mbahemi pērdore …saherë që don të vrèt vetëtima

Po i lâ ndjenjat të leshohen lirshēm …kudo… 
nē kup’ t’qjellit bērtita

Dhe t’u dor’zova …po bre …t’u dor’zova 
si gruaja dhimtēs gjatë lindjes së një fëmije

Dhe nuk harrova .. jo bre …nuk harrova qe

Dashunit e mēdha 
kanē qasje të lirē

No Comments Yet

Leave a Reply

Your email address will not be published.