DJE nga Sokrat habilaj

Sokrat Habilaj

DJE

Ca gjera mund t’i lija edhe për nesër,
Po ku i dihet, nesër nuk jam ndoshta.
Duhet të flas sonte për mallin e vjetër,
Se ty të desha, ndryshe nga tërë bota.

S’prita të më bëje ndonjë ledh, a ojnë
Ashtu si bëjnë në mallin e parë, gratë.
As prita të gjeja një grua si xixëllonjë,
Që jepet sikur vdesë, e ikën nëpër natë.

Nëse do të doja njëzetë, a njëqind vite,
Si ata që firmat e tyre i hedhin përbri.
Ndoshta do ta dridhja , kur të mos ishe,
Po njëqind vite më pas, çdo të bëje ti?

Dhe nëse do të doja, thjesht si një rit,
Ja ashtu, “…derisa vdekja të na ndajë”.
Bashkë me mua do vdisnin dashuritë,
Kur të shtrihesha i vetëm në një pllajë.

Si të rri deri nesër sa të bëhet mëngjes,
Të them se të zgjodha dhe për nën dhè?
Nata është kurth, e mund të iki si vesë,
Mos u trishto! Këto i kam shkruar dje.

No Comments Yet

Leave a Reply

Your email address will not be published.