MËNGJESI nga Pajtim Xhelo

Pajtim Xhelo

MËNGJESI

Zgjati mengjesi doren
E shtyu tutje naten.
Vu skeptrin e kuroren,
Qe dritprarim perhapen.

Mengjesi hapi syte
Iken gjumi dhe tisi.
Edhe shallin e nates
E treti,e degdisi.

Pa me buze mengjesi
Ballin ia mjaltoi.
Gjysmeboten e puthi,
Me vese e freskoi.

Here si Nereide,
Here si shtojzovalle
Mbi vale,anedetit
Vlora jone hedh valle.

Here si pulebardhe,
Sirene tjeter here,
Kendon,o fort rreh krahet,
Gjithmone si pranvere.

Me krahe zbriti mengjesi
Mbi gjiparajs’ te Vlores,
Kriplezetin e detit
Gershetoi kurores.

Kur e lodhen mengjesin
Gershetat e kurores,
Ne Kanine e zbresin,
Ne ballkonin e Vlores.

Po shihte nje perralle,
U deh me ver’ e mjalte
Dhe zbriste si me shkalle,
Si me mallin e pare.

Bashke me perendimin
Fluturoi ne Sazan.
Hen’ e yje te vinin
Ta puthnin kete Zane.

prill 1966,Vlorë

YLBER QË LE PAS NJË SHI

Ne syte e agimit mbetur kishin
Mengjese me diell,dite mavi.
Nen qerpiket e arte,mbledhur ishin
Kujtimet,ylber qe le pas nje shi.

Ne buze t’agimit perzhitur malli,
Mall i ngarkuar serish me re gri,
Mall i renduar,si rikthim detari,
Ne port te vjeter ,ku la dashurine.

Ne ballin e agimit dimri dhe vera,
Te perzier,me nje emer te ri.
Nuk po ndryshokan,si heret e tjera;
Njeheresh fryn,del diell,bie shi.

Ndene mjeker mbledhur lotet agimi
I veson neper lulet kur s’ka shi;
Pa si zjarr e si flake permallimi,
Shpirtrat e ftohur,i ndez perseri.

Here vranet,her’ i qeshur agimi
Kendon e vallzon me sy,nen qerpike,
Iken zvarritur,plagosur trishtimi
Dhe kujtimet e percjellin me frike.

Te floket e agimit,fshehur vitet;
Ne duar po mban nje kreher te ri.
Zbret malli i saposhuar,avitet
Te ngarkoje kujtime perseri.

Kur floket krehu,rrezoi kujtimet.
Packa,,agimi mbet’ gjithnje i ri.
Dhe ne gezimet, dhe ne hidherimet
I vesuar,nen qerpike,ne sy.

No Comments Yet

Leave a Reply

Your email address will not be published.