PERVUAJTJE nga Agim Bajrami

Agim Bajrami

PERVUAJTJE

I pervuajtur ky lume qe se njeh me vetveten
I thare mizorisht nga kjo stine
Te pervuajtura gjethet , qe dalngadale po treten
Dhe shfryjne maje degesh merzine

I pervuajtur bregu me kallama te djegur
Bretkosat qe kuasin cdo nate
Peshkatari i plakur me rrjeten e verber
Qe kthehet ne shtepi duarthate

I pervuajtur dhe shtrati me zaje te murme
Me llumra dhe baltra mbuluar
Gushkuqi mbi ferre me sy te pergjumur
Qe ende s’beson se eshte zgjuar

E pervuajtur kjo ure me kembe te thara
( Me keq veten kurre se ka ndjere)
Syhapur sheh endrra me shira te kalter
Dhe pse si kane dale asnjehere

I pervuajtur peisazhi , ku s’sheh asnje hije
Ky Maj qe nuk duket si Maj
Me shkuan gjithe ditet duke pritur te vije
Por vapa ben punen e saj !

I pervuajtur ky diell , mes qiellit gozhduar
Qe s’resht gjithesine duke vrare
Do te duhet dikush qe ta shtynte me duar
Dhe shiut ti cojne fjale sa me pare !

No Comments Yet

Leave a Reply

Your email address will not be published.