QIELLI U MBUSH ME RE 3. nga Adem Gashi

Adem Gashi

REGJISTROJE KËTË

po e nisim kështu:
je më e bukura me gjithë ç’vetëkupton bukuria

dhe e mençur domosdo

po unë s’të desha për të parën
as për të dytën jo se jo

eh, po ta dija…

dhe është kaq vonë ta marrë e mira

regjistroje këtë megjithatë
për çastet kur të të trokasë vetmia.

KARTË E DJEGUR

unë s’kam stoli floriri e smeralde për ty

krejt çka mund të bëj
janë ca rima varur në kangjele malli

goja nuk më bën të them se iku dhe një ditë tjetër
si një kartë e djegur

derisa hiri nuk është ftohur ende
them se unakët thellë tij
rrinë edhe natën ndezur.

KËNDE

ti sheh nga dritarja gjëra të padukshme
që nuk i shohin të tjerët
por që janë të bukura

unë shoh gjërat e shëmtuara
që i shohin të gjithë
e nuk flasin

më e mira
t’i bashkojmë këndet e ta shohim njëri-tjetrin
pa çka se bota mund të flasë.

QIELLI U MBUSH ME RE 3.

me re mllefi e mërzie të ndarjes
qiejt edhe mund t’i shembin furtunat

se ne qemë ardhës
që nuk njiheshim më parë
dhe ditëve ua thithem nektarin

ndoshta kështu qenka struktura e dashurisë
një amalgamë hyjnore
e prerë të rritet
midis toke e qiejsh

NDJEKËSI DHE KËNAQËSIA E TË NDJEKURIT

nuk ndjek po jam i ndjekur
ah ç’kënaqësi
duhet të m’i ndjekë hapat gjurmët Ai Tjetri
edhe hijen dhe të më bëhet Hije e dytë

Ai s’ka orar itinerar
nuk e njeh hapësirën kohën
nuk i shikon të dhënat sinoptike të motit

është Ndjekësi Ai
dhe të vetmen busull ka të ndjekurin
nga pas
(domethënë mua)
me dhuntinë e nuhatjes prej kafshe Qeni

më në fund e kuptova
unë jam dirigjenti për të e për shefin
e Tij

LOJË FJALËSH

e mbërtheva një gjirokastrite
thjesht për inat të Kadaresë
ah, lëreni lojën me fjalë, mike
ajo qe poezia e vërtetë.

No Comments Yet

Leave a Reply

Your email address will not be published.