VALLËZO nga Fatmira Loci

Fatmira Loci

VALLËZO

Mos pyet sonte për dhembjet!
Lere ujëvarën e lotëve të derdhet,
shpirtin të zbrazet,
gjaku të kullojë pikë-pikë
bashkë me helmet e së shkuarës.
Zhytu në zhurmën e heshtjes
ndiz një cigare,
kthe një gotë plotpërplot harresë
mbyll sytë, dhe…
Vallëzo!

Vallëzo me flladin e masnatës,
zgjoje qytetin e përgjumur
me një tango hareje,
hapa çmendurie,
ulërima pasioni…
Vallëzo, gjer në dehje
gjer në prehje.

Ndanë udhës së zagarëve
(buzë lumi)
një kor bretkosash
jep koncerte madhështore
natë – për – natë.
Ata, do jenë spektatoret tu,
udhëheqësit tuaj artistikë
të qytetit pa aktorë,
pa teater!
Do jenë melodia e qytetit pa muzikë,
fjala e poetit, që ja vodhen poezinë.
Por Ti, Vallëzo!
Në djall muzika, teatri, poezia…
Tregoji botës sa e lumtur je
mes natës së errët,
në qytetin e të vdekurve
buzë lumit të zi.

 

No Comments Yet

Leave a Reply

Your email address will not be published.